Debuut van de Zijlstra, nieuwe minister van Buitenlandse Zaken.

geplaatst door on Nov 16, 2017 in Algemeen |

Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on LinkedInShare on Google+Email this to someonePrint this page

Soepel en handig, maar de problemen komen nog

In de afgelopen twee dagen is de begroting van minister Zijlstra van Buitenlandse Zaken in de Tweede Kamer behandeld. Zijlstra was vriendelijker en “oogde” minder rechts-conservatief dan de Haagse politiek van hem gewend is. Is dat omdat deze regering zo’n piepkleine meederheid heeft in de Kamer? Dat speelt een rol, één Kamerlid in de file en de regering Rutte heeft een probleem bij stemmingen.

“Meer binnenlands draagvlak”

De begroting was nog ingediend door de inmiddels afgetreden minister Koenders van de PvdA. Wat op papier stond was daarom een vlak verhaal zonder echt nieuwe voornemens. Dat was één reden waarom Zijlstra het makkelijk had, zijn eigen verhaal moet nog komen. Duidelijk werd wel dat de VVD’er probeert zich een minder scherp, rechts profiel aan te meten. Hij wil meer binnenlands draagvlak voor het buitenlandbeleid. Een voorbeeld van de “nieuwe vriendelijkheid” is Zijlstra’s antwoord aan Kamerlid Kuzu van DENK die meer aandacht vroeg voor de misdaden van Israël: “Zeker, maar ook aan Palestijnse zijde gebeurt het nodige”. Slap, maar niet zo totaal eenzijdig als wij gewend zijn.

Onze speculatie is dat Zijlstra en het kabinet een minder scherpe anti-EU koers zullen varen dan de koers die Zijlstra jarenlang heeft uitgedragen als fractievoorzitter van de VVD in de Tweede Kamer. De achtergrond daarvan heeft niets met Palestina/Israël te maken, maar met de uittreding uit de EU van Groot-Brittannië (dat altijd tegen een Europees buitenlandbeleid was) en de toenemende desinteresse van de VS in een “vredesproces” (zodat Europa dat zich altijd achter de brede rug van Washington verschool, nu uit de dekking moet komen).

Wat betekent dit voor het Palestina/Israëlbeleid?

Israël heeft in Den Haag geen prioriteit en de Palestijnen nog minder. Dat was zo en dat blijft waarschijnlijk zo. Toch zullen Rutte en Pechtold – zij hebben Halbe Zijlstra en Sigrid Kaag naast elkaar op Buitenlandse Zaken gezet – zonder twijfel één ding met elkaar hebben afgesproken: geen openlijk geruzie tussen die twee over de Palestijnen en Israël. Dat kan namelijk snel escaleren tussen VVD (plus Christen Unie) en D’66 en met het oog op die piepkleine Kamermeerderheid …. enzovoort.

Wat doe je als je geen ruzie mag maken over iets waar je allebei zo verschillend over denkt? Je kunt het uitbesteden! Aan wie? Aan de Europese Unie denken wij maar zo. Er zijn argumenten te verzinnen voor de politici die de hete aardappel Palestina/Israël naar Brussel willen schuiven. Frankrijk en Duitsland gaan toch al de leiding nemen in Brussel en zij zijn al actiever ten aanzien van Syrië, Libanon, de oorlog in Jemen, de ruzie op het Arabisch Schiereiland en het conflict tussen (o.a.) Israël en Iran. Bij al die spanningsbronnen speelt Israël een rol.

En wat betekent het voor de boycot (BDS)

Vermoedelijk zal de Haagse politiek dus minder belangrijk worden voor het Midden-Oostenbeleid en voor het Palestina/Israël-beleid in het bijzonder. De aandacht van organisaties zoals docP die het onrecht de Palestijnen aangedaan, op de agenda willen hebben, zal steeds meer ook richting Brussel gaan. De Amerikaanse politiek van kiezen voor militaire in plaats van politieke oplossingen voor het Midden-Oosten zal dat proces versnellen. Het “vredesproces” was al jaren een theatervoorstelling. De show is nauwelijks meer op te starten.

Dat betekent dat de bestaande contacten met pro-Palestijnse organisaties in andere Europese landen (verenigd in de ECCP), aangehaald moeten worden. Dat de Palestina-lobby op Europees niveau krachtiger moet worden. Dat actievoerders hier in Nederland door moeten gaan met het wakker schudden van de publieke opinie in ons land en daarbij ook de Europese dimensie onder de aandacht moeten brengen.

de redactie

Lees meer

Congreslid McCollum bindt strijd aan met militaire detentie Palestijnse kinderen

geplaatst door on Nov 15, 2017 in BDS |

Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on LinkedInShare on Google+Email this to someonePrint this page

Betty McCollum, lid van het Amerikaanse Congres voor de Democratische Partij diende gisteren een opvallend wetsvoorstel in. De Promoting Human Rights by Ending Israeli Military Detention of Palestinian Children Act wil dat geen Amerikaans belastinggeld wordt misbruikt voor militaire detentie en mishandeling van Palestijnse kinderen.

“Congres moet niet de ogen sluiten”

“Deze wetgeving belicht Israels systeem van militaire detentie van Palestijnse kinderen en verzekert dat Amerikaanse steun aan Israel niet ingezet wordt als steun aan mensenrechtenschendingen”, aldus Betty McCollum. “Vrede kan alleen worden verwezenlijkt als mensenrechten worden gerespecteerd, met name de rechten van kinderen. Het Congres moet niet de ogen sluiten voor de onrechtvaardige en voortdurende mishandelingen van Palestijnse kinderen die onder Israelische bezetting leven.”

De Promoting Human Rights by Ending Israeli Military Detention of Palestinian Children Act vereist dat de Minister van Buitenlandse Zaken verklaart dat Amerikaanse geldelijke steun niet aangewend wordt voor Israels militaire detentie, ondervraging, mishandeling of slechte behandeling van Palestijnse kinderen. Gegeven het feit dat de Israelische regering miljarden dollars als steun ontvangt van de Verenigde Staten, moet het Congres er op toe zien dat geld van de Amerikaanse belastingbetaler nooit gebruikt wordt om Israels militaire detentie of mishandeling van Palestijnse kinderen te subsidiëren.

Sinds 2000 tienduizend kinderen

Sinds het jaar 2000 zijn naar schatting 10.000 Palestijnse kinderen door Israelische veiligheidstroepen vastgezet en strafrechtelijk vervolgd in een Israelische militaire rechtbank. Onafhankelijke waarnemers zoals Human Rights Watch hebben gerapporteerd dat deze kinderen worden mishandeld en, in sommige gevallen, gemarteld – waarbij met name wordt genoemd het gebruik van wurggrepen, afranselingen en het onder dwang verhoren van kinderen van 11-15 jaar. Daarnaast heeft UNICEF geconstateerd dat Palestijnse kinderen regelmatig voor langere tijd worden vastgehouden zonder dat zij contact mogen hebben met hun ouders of een advocaat.

Mieke Zagt: enige land dat kinderen voor militaire rechtbank brengt

Een van de organisaties die McCollums wetsvoorstel steunen is Defense for Children International. Mieke Zagt die zich vanuit Nederland veel met dit onderwerp bezig houdt, maakt zich zorgen over het uitblijven van informatie. “Palestijnse kinderen zijn Most Wanted, en lijken doelwit van Israëlische, militaire acties. Honderden kinderen worden jaarlijks opgepakt, berecht voor een militair hof en vastgezet, zonder dat zij een eerlijk proces krijgen. Israel is het enige land ter wereld dat kinderen voor een militair hof brengt. Tijdens de arrestatie en detentie worden de kinderen vaak mishandeld of soms zelfs gemarteld, maar Palestijnse kinderen kunnen nergens verhaal halen. Dat heeft een enorme impact op hun vertrouwen in de rechtsorde. Waar anders dan bij hun familie, kunnen zij terecht? Betty McCollum doet een zeer belangrijk voorstel, maar dat eigenlijk vanzelfsprekend zou moeten zijn. Geen enkele overheidsbesteding zou tot kinderrechtenschendingen mogen leiden. Ook geen Nederlandse.”

“De Israëlische Gevangenis Dienst (IPS) levert de cijfers van Palestijnse kinderen in Israëlische detentie niet goed aan. Vanaf mei 2017 zijn er helemaal geen cijfers bekend. Hierdoor kunnen de kinderen uit het zicht van de instanties verdwijnen en dat is zeer zorgelijk.”

de redactie

Lees meer

Nederlandse ambassade sponsort supermarkt-keten in illegale nederzettingen

geplaatst door on Nov 14, 2017 in Illegale nederzettingen |

Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on LinkedInShare on Google+Email this to someonePrint this page

(Dit artikel is overgenomen van Palestina Update, een regelmatige briefing van met name politici door een samenwerking van NPK en docP.)

In Nederland is een nieuwe minister van Buitenlandse zaken aangetreden.  Dat blijft ook in het buitenland niet onopgemerkt. De Nederlandse regering, die eerder bedrijven aansprak op hun morele, maatschappelijke en politieke verantwoordelijkheid als het ging om handel, direct of indirect, met of in illegale joodse nederzettingen op de bezette Westelijke Jordaanoever, sponsort nu een promotiecampagne voor Nederlandse producten van supermarktketen Shufersal, die ook actief is in illegale joodse nederzettingen in bezet Palestijns gebied.

Nederland heeft Israël meermalen gewezen op zijn verplichtingen ten aanzien van de Palestijnse bevolking op de bezette Westelijke Jordaanoever volgens de Vierde Conventie van Genève en heeft de Israëlische annexatie van Oost-Jeruzalem en de Golan-hoogvlakte nooit erkend.

Op een promotiefoto, geplaatst op het twitteraccount van de Nederlandse Ambassade, poseert ambassadeur Gilles Beschoor Plug naast de CEO van supermarktketen Shufersal voor een winkel in de joodse nederzetting Gilo, gebouwd op Palestijnse grond.

36594af8-1f9d-45af-9cef-6d86f6f47352

Tijdens de Holland-Week worden Nederlandse producten gepromoot van o.a. Calvé, Gouda’s Glorie, Vos Banket, Merba, De Ruijter, Buiteman (kaastengels), Jeurgens (banket) en Daelmans (stroopwafels).

De supermarktketen Shufersal staat op een lijst van de VN-Raad voor de Mensenrechten met bedrijven die profiteren van het Israëlische nederzettingenbeleid.

Vorige maand nog veroordeelde de toenmalige Nederlandse minister van Buitenlandse Zaken Bert Koenders dit beleid als een obstakel voor vrede en onderschreef hij de verklaring van EU-Buitenland-commissaris Federica Mogherini, dat ‘elke activiteit met betrekking tot de nederzettingen illegaal is volgen het internationaal recht.’

Met het promoten van handel in de illegale joodse nederzettingen maakt Nederland zichzelf medeplichtig aan de onderdrukking van de Palestijnse bevolking op de Westelijke Jordaanoever.

Business as usual?

Hopelijk niet voor het Nederlandse parlement.

Bronnen: Nederlandse ambassade in Israël – Electronic Intifada

Lees meer

Schrijver-journalist David Cronin over de “Balfour Verklaring”

geplaatst door on Nov 11, 2017 in Algemeen |

Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on LinkedInShare on Google+Email this to someonePrint this page

Brits kolonialisme, honderd jaar na dato

Op verschillende plaatsen in de wereld werd herdacht dat honderd jaar geleden, op 2 november 1917 de Engelse regering de basis legde voor een onrechtvaardigheid die tot op de dag van vandaag voortduurt. De verklaring die werd vernoemd naar de Britse minister Lord Balfour, sprak dubbelzinnig over “een joods tehuis” in Palestina. Dat werd al gauw opgevat als een exclusief joodse staat. De Ierse schrijver/journalist Cronin gaf hierover op 2 november j.l. een door docP georganiseerde lezing. Hij presenteerde ook zijn nieuwe boek (waarvoor veel belangstelling was): “Balfour’s Shadow, A Century of British Support for Zionism and Israel”

De zeer goed bezochte bijeenkomst vond plaats in de zaal Spui 25 in Amsterdam. De filmopname werd gemaakt door Simon Vrouwe.

Zie voor een  eerder op onze site geplaatst interview met David Cronin: http://www.docp.nl/100-jaar-na-de-balfour-declaration-lezingen-en-concerten-2-3-en-4-november/

de redactie

Lees meer

Israëls buur: wordt Saoedi-Arabië plotseling gematigd?

geplaatst door on Nov 10, 2017 in BDS |

Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on LinkedInShare on Google+Email this to someonePrint this page

Israël en de strijd om de macht in het Midden-Oosten

Israël is het machtigste land in het Midden-Oosten. In dat gebied, tussen Egypte en Iran, zijn de werkloosheid en de verschillen tussen arm en rijk gigantisch. Meer dan de helft van de mensen is 25 jaar of jonger. Tientallen miljoenen zouden naar Europa willen. Drie grootmachten trekken achter de schermen aan de touwtjes, Amerika, Rusland en China. Terwijl de grootste economie ter wereld, Europa, zich stil houdt. Hoe lang nog?

Saoedi-Arabië en Israël: een verstandshuwelijk

Op het Midden-Oostentoneel lijken Israël en Saoedi-Arabië tegenstanders. Maar achter het gordijn zijn zij bezig bondgenoten te worden. Eerst twee “historische feiten” waar niets van klopt. Eén: Saoedi-Arabië was een religieus gematigd land totdat Iran in 1979 (Khomeini) religieus fanatisme ging exporteren. Twee: Duizenden jaren geleden beloofde God het “Land Israël” aan het joodse volk. De werkelijkheid is, dat wij leven in 2017 en dat er in het Midden-Oosten een harde strijd gaande is om macht, rijkdom en wapens. De werkelijkheid is ook dat Saoedi-Arabië en Israël beide dezelfde beschermheer hebben, namelijk de Verenigde Staten. De VS beschouwen Israël al sinds ongeveer 1965 als een strategische partner in het Midden-Oosten. Saoedi-Arabië werd na de “oktoberoorlog” in 1973 in het gelid gezet door de Amerikaanse minister van Buitenlandse Zaken Henry Kissinger. Zowel in Israël als in Saoedi-Arabië zitten religieuze fanatici in het centrum van de macht. De regering Trump, Israël en de Saoediërs hebben één gezamenlijke vijand: Iran. Het grote gevecht gaat nu een nieuwe fase in. De uitkomst zal ook voor Israëls toekomst bepalend zijn.

Iran: hindernis voor Israël

Israël wil zijn directe omgeving beheersen. Libanon bijvoorbeeld. En, Israël wil het enige land in de regio blijven dat een atoomwapen heeft. En ook: op langere termijn wil Israël, als het de bezetting van de Palestijnse gebieden heeft geconsolideerd, de toegangspoort voor Europa worden voor de economische betrekkingen met het Midden-Oosten. Iran vormt een blokkade op weg naar die toekomst. Het steunt de militie Hezbollah in Libanon, die voorkomt dat de Israëlische landmacht zonder grote verliezen weer dat land binnenvalt. Ook zou Iran van plan zijn “de bom” te maken en daarmee het atoommonopolie van Israël op te heffen. En, op langere termijn: Iran heeft de potentie om een toegangspoort te worden tot de economie van het Midden-Oosten. Om deze redenen is de Israëlische politiek gericht op de vernietiging van de infrastructuur van Iran. Zoals dat gebeurd is met Irak en met Syrië. Israël zoekt daarvoor een machtige bondgenoot in de regio.

Iran: bedreiging voor de Saoedische elite

De kracht van Saoedi-Arabië zit in de enorme rijkdom die de heersende elite in zestig jaar tijd heeft opgehoopt. Daarmee wordt nu een leger opgebouwd van een bizarre omvang, gemeten aan de omvang van de bevolking (nog los van ethische overwegingen). Die militaire macht zal dienen om Iran te intimideren en mogelijk aan te vallen. Iran is zeker geen modeldemocratie. Toch heeft het verkiezingen en een parlementair systeem gebaseerd op een (in onze ogen onvolmaakte) vorm van volkssoevereiniteit. Als zulke ideeën zouden postvatten op het Saoedisch schiereiland dan zou dat dodelijk zijn voor de tribale elites daar en voor de aartsconservatieve geestelijkheid. Verder moet Saoedi-Arabië dringend zijn eenzijdige olie-economie diversifiëren, vóór Iran zijn kans grijpt. Het heeft daarvoor ook Europa nodig, vóór de Europeanen massaal in Iran gaan investeren. Daarom de symboolpolitiek voor het Westen: vrouwen mogen plotseling autorijden. Iran wil immers gematigd over komen. Daarom ook verklaard de echte machthebber kroonprins Salman, dat dat religieus dogmatisme en zijn offspring het terrorisme, “alleen maar kwam door Iran… sinds 1979”.

Zowel in de VS als in Israël en Saoedi-Arabië is er een krachtige lobby voor een aanval op Iran. Deze heeft belang bij het aanwakkeren van tegenstellingen tussen shiiten (Iran, Hezbollah) en soenniten. De nucleaire overeenkomst met Iran onder Obama heeft de aggressieve plannen vertraagd.

De VS willen twee ordebewakers

De VS leveren de meeste wapens. De VS verplaatsen hun aandacht – dat was al gaande onder Obama – naar de Stille Oceaan en China. Israël en Saoedi-Arabië kunnen in het Midden-Oosten de Amerikaanse belangen waarnemen. In samenhang daarmee zal Iran waarschijnlijk verder aan sancties worden onderworpen, in de hoop dat het wordt teruggeworpen in de economische middeleeuwen.

Europa zwijgt en kijkt toe. Hoelang nog?

Jan W. Schnerr

Lees meer