Gaat de Franse politiek bewegen in de kwestie Palestina/Israël?

geplaatst door on Mei 21, 2017 in BDS |

Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on LinkedInShare on Google+Email this to someonePrint this page

De Franse Israëlpolitiek zit al jaren in een doodlopende straat. Eén troost voor hen: zij komen in dat sombere doodlopende straatje de Duitsers tegen die daar ook hopeloos verdwaald zijn. Het ‘vredesproces’ op basis van de Oslo Akkoorden van 1993/1995 ligt al jaren op sterven. Ook Berlijn zoekt naar een uitweg. Net als Parijs. Hoe lang dient de ‘levensvatbare Palestijnse staat’ nog als vijgenblad voor hun steun aan de Amerikaanse ‘vredesinspanningen’? Gaan Macron en Merkel bewegen?

De kwestie Palestina/Israël is traditioneel vooral een zaak van links. Links heeft niet zoveel op met macht. Dus ook niet met geopolitiek, met militaire machtsverhoudingen en met zaken zoals ‘de as Berlijn-Parijs’. Je kunt er verschillend over denken, over het onderstaande bijvoorbeeld. Maar als je geïnteresseerd bent in de kwestie Palestina/Israël, dan kan je er niet van wegkijken. Daarom de volgende analyse. (overigens, zonder illusies over Macron’s standpunt inzake boycotacties tegen Israël: daar is hij tegen)

Geopolitieke veranderingen
Laten we het voorzichtig formuleren: al lijkt het erop dat Israël zich alles kan permitteren, misschien is er een reden tot hoop. Die hoop is gebaseerd op het gegeven dat het geopolitieke krachtenveld rond de kwestie Palestina/Israël fundamenteel aan het veranderen is. Zowel in de VS als in Europa zijn veranderingen gaande die hun uitwerking gaan hebben op de schijnbaar onaantastbare machtspositie van Israël.

Europa is langzaam bezig zich te emanciperen van de Verenigde Staten. En, zolang de VS het alleen voor het zeggen hadden in het Midden-Oosten, was er geen beweging in de kwestie Palestina/Israël. Een geopolitieke verandering die al langer gaande is: de VS trekken zich geleidelijk terug uit de intensieve bemoeienis met het Midden-Oosten

Een tweede ontwikkeling: vluchtelingenstromen en terrorisme dwingen Europa tot (voorlopig bescheiden) machtsontplooiing daar waar de oorzaken zitten. Een van die oorzaken is Israël. De kernvraag is: kan Europa überhaupt macht ontwikkelen?

De EU lijkt bezig zich te bevrijden uit zijn machteloosheid:

  1. In Frankrijk treedt na de zwalkende Hollande president Macron aan. Hij won de verkiezingen met de belofte om samen met Duitsland Europa weer op de kaart te zetten. Die as Berlijn-Parijs is essentieel voor het conflictoplossend vermogen van Europa.
  2. De Europese Unie herstelt zich van de financiële crisis en wordt economisch steeds minder afhankelijk van de VS. Europa’s politieke emancipatie krijgt bovendien flinke rugwind door de woeste regeerstijl van Donald Trump. Frankrijk heeft de Navo bijvoorbeeld, nooit helemaal vertrouwd. Dat geldt dankzij Trump inmiddels ook voor Duitsland.
  3. De Europese defensie is hopeloos inefficiënt. En, grotendeels een (Navo-)verlengstuk van de VS. Sinds kort willen Duitsland en Frankrijk dat veranderen. Maar Engeland – ook wel het schoothondje van de VS genoemd – houdt dat fanatiek tegen.
  4. De EU is binnenkort verlost van de eeuwige nee-zegger Groot-Brittannië. De Engelsen stappen uit de EU en verliezen hun stemrecht.
  5. De Duitse politieke partijen en de publieke opinie realiseren zich (vooral na de Snowden/NSA-affaire) dat Duitsland en Europa zich moeten losmaken uit de wurggreep van de Amerikaanse geheime diensten en de ‘war-on-terror’. Door het schandaal deze week rond Trump dringt nu misschien ook door dat dit probleem samenhangt met de rol van de Israëlische cyberindustrie. Die vormt twee-handen-op-één-buik met die van de VS.

Analyse is ook nodig. DocP gaat daar meer werk van maken. Liefst samen met anderen.

Lees meer

Druk gelobby voor Israël in Brussel

geplaatst door on Mei 16, 2017 in BDS |

Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on LinkedInShare on Google+Email this to someonePrint this page

Heel langzaam kruipt Europa onder de pro-Israelische paraplu vandaan die de Verenigde Staten beschermend boven de joodse staat houdt. Om de afwijkingen van de Amerikaanse lijn die de EU zich veroorlooft te kunnen zien is nog steeds een vergrootglas nodig. Maar de verschillen zijn er. Zoals bleek toen de Duitse minister van Buitenlandse Zaken Gabriel op bezoek in Israel, twee weken geleden weigerde om zijn afspraak met B’tselem en Breaking the Silence af te zeggen.”Dan gaat onze afspraak niet door”, dreigde Netanyahu als Gabriel toch zou praten met de twee kritische organisaties. Gabriel wees de Israëlische eis af en liet het gesprek met Netanyahu lopen. Uit Berlijn kwam direct het bericht dat Angela Merkel Gabriel steunde. Netanyahu schoot in eigen voet, zoals dat heet.

Deze verminderde volgzaamheid van de EU ten opzichte van de VS heeft gevolgen. Eén daarvan is dat de pro-Israellobby in Brussel de laatste jaren actiever is geworden. Hun activiteiten zijn voor de Palestinabeweging moeilijk te volgen: er wordt voornamelijk achter de schermen gewerkt. Iemand die dit wereldje goed kent en in de gaten houdt is David Cronin, freelance journalist in Brussel. Het is de moeite waard om Cronin te volgen. Wij vertaalden een recent artikel van hem dat verscheen op Electronic Intifada:

Respect kopen voor Israel in Brussel
Schurken kunnen respectabiliteit kopen – of iets wat daar op lijkt.
De tabaksindustrie geeft een schoolvoorbeeld van hoe je in het geniep druk kunt uitoefenen. Ze zijn zich ervan bewust dat hun imago vergiftigd is en steunen daarom allerlei mantelgroepen om de machtigen der aarde te beïnvloeden.

Het European Policy Centre is daar een voorbeeld van. De groep is in de jaren 1990 opgericht door wijlen Stanley Crossick, een consulent voor British American Tobacco. Binnen de kortste keren deed de groep van Crossick zichzelf voor als een van de belangrijkste “denktanks” in Brussel die een programma promootte waar grote bedrijven achter stonden.
Politieke en zakelijke vertegenwoordigers komen elkaar nog steeds tegen tijdens hun evenementen die alleen voor uitgenodigden zijn; de tabaksindustrie is daarbij nog steeds een belangrijke, maar discrete, sponsor.

Heeft het European Policy Centre nu haar diensten aangeboden aan de Israel lobby?

Voorgezeten door een havik
Een van de donateurs aan het budget van de groep is het European Leadership Network. Die organisatie met de ongeïnspireerde naam wijdt zich aan het versterken van de betrekkingen tussen Israel en de Europese Unie.

Hoewel ze beweren het “nastreven van vrede”te ondersteunen, wordt het European Leadership Network voorgezeten door een havik. Larry Hochberg, de havik in kwestie, is een voormalige voorzitter van Friends of the IDF, dat vrijwilligers voor het Israelische leger financiert.
Ik vroeg Fabien Zuleeg, directeur van het European Policy Centre, waarom hij geld van een pro-Israel groep aanneemt. Hij beweerde dat de financiering door het European Leaders Network “op geen enkele manier invloed heeft” op de “onafhankelijkheid” van zijn groep.
Nagaan of het European Policy Centre echt autonoom is, wordt bemoeilijkt door de heimelijke activiteiten waaarbij ze betrokken zijn.

“Experts” van de groep hebben meegewerkt aan een “strategische dialoog” die het European Leadership Network in 2010 begon. Elke sessie van die “dialoog” vindt plaats op een “besloten en afgezonderde locatie”, volgens de officiële website.
Een van de leden van het team achter deze “dialoog” is Michael Herzog, een voormalig brigadegeneraal in het Israelische leger. Herzog is aangeklaagd in het kader van de Spaanse “universele jurisdictie” wet in verband met een bomaanval in 2002 op een woonwijk in Gaza.

Sussen van gangsters
De schaarse beschikbare informatie die over de “dialoog” te vinden is, geeft niet de indruk dat de intellectuele vrijheid erdoor bevordert wordt. Een verslag gebaseerd op de “dialoog” en gepubliceerd door het European Policy Centre betoogt dat Benjamin Netanyahu, de Israelische premier, “een moeilijk maar essentieel evenwicht moet bewaren” tussen oproepen door partijen in zijn coalitieregering en eisen van zijn “diplomatieke partners” in het buitenland.
Dat zijn holle frasen. In de door Netanyahu geleide regering zitten ministers die erop hebben aangedrongen dat de Westelijke Jordaanoever geannexeerd moet worden, dat Palestijnse staatsburgers van Israel verdreven moeten worden en dat de vrouwen van Gaza moeten worden uitgeroeid.
Het “evenwicht” waar het European Policy Centre voor pleit komt neer op het sussen van zulke gangsters.

Het European Leadership Network is ook niet bepaald open over hun activiteiten.
Volgens de details die ze hebben gegeven aan een register voor lobbyisten die over de vloer komen bij de EU instellingen, begon het “netwerk” pas in 2016 aan “geregelde activiteiten” in Brussel. Maar volgens documenten die bij de Amerikaanse autoriteiten zijn ingediend kreeg het Brusselse kantoor van het netwerk al een aantal jaren schenkingen van de andere kant van de Atlantische Oceaan. In 2014, bijvoorbeeld, kreeg het bijna $500.000 van een “vrienden van [Israel]” groep die geregistreerd stond op Larry Hochbergs naam, met een adres in Illinois in de VS.

Die “vrienden van” groep werd ooit geleid door Mark Moskowitz, een andere pro-Israelische lobbyist. Zowel Hochberg als Moskowitz hebben gewerkt voor de American Israel Public Affairs Committee (AIPAC), dat algemeen wordt beschouwd als één van de meest invloedrijke lobbie van Washington.
Moskowitz is nu vice-president van “wereldwijde philanthropie” bij de Jewish Agency, een groep die rechtstreeks voor de Israelische staat werkt.

De “vrienden van” groep werd opgericht in 2011, waarna het bijna $4 miljoen in activa kreeg van StandWithUs, een lobbygroep die gedeeltelijk gefinancierd wordt door Israel en die nauwe banden heeft met de islamofobie-industrie in Noord Amerika.
Roz Rothstein, directeur van StandWithUs, was eveneens betrokken bij het runnen van het European Leadership Network, volgens documenten die zijn ingediend bij de Belgische autoriteiten.

Ik vroeg Ines von Behr, de Brusselse leider van het European Leadership Network, of haar kantoor fondsen ontving van de Israelische regering en of het “netwerk” haar activiteiten coördineert met de pro-Israel lobby in Washington. “We geven op dit moment op geen enkele vraag van de media antwoord”, vertelde von Behr me.

Haar terughoudendheid is geen verrassing. Het European Leadership Network lijkt een fan club voor de Israelische agressie die zich voordoet als een forum voor debat en onderzoek.
Met onderhandse tactieken probeert het een schurkenstaat respectabel te maken.

Lees meer

69 jaar na de Palestijnse Nakba

geplaatst door on Mei 15, 2017 in BDS, docP |

Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on LinkedInShare on Google+Email this to someonePrint this page

Het is mogelijk…

Het is op zijn minst soms mogelijk…

Het is zeker nu mogelijk

Om op een paard te springen

In een gevangeniscel

En weg te rijden…

Het is mogelijk dat gevangenismuren

Verdwijnen.

Dat de cel een ver land wordt

Zonder grenzen

[…]

Mahmoud Darwish

15 mei 2017, bezet Palestina – Verklaring van de BNC *

Vandaag is het de 69e verjaardag van de 1948-Nakba, de massale verdrijving van Palestijnen uit ons land. Tussen 1947 en 1949 hebben eerst zionistische paramilitairen, en daarna Israelische strijdkrachten, voor de stichting van een staat met een joodse meerderheid in Palestina tussen 750.000 en 1 miljoen Palestijnse inwoners tot vluchteling gemaakt.

Het Palestijnse Nationale Comité voor BDS (BNC) roept mensen over de hele wereld op d.m.v. nog meer BDS-campagnes een eind te maken aan academische, culturele, sportieve, militaire en economische banden van medeplichtigheid aan Israels regime van bezetting, kolonialisme en apartheid. Dit is de meest effectieve manier om het Palestijnse volk te steunen in hun strijd voor verwezenlijking van hun fundamentele, door de VN vastgelegde, rechten en hun geweldloos verzet tegen de voortgaande Nakba.

Het Israelische regime gaat tot op de dag van vandaag nietsontziend door met de uitvoering van haar kolonisatie-project – de gelijktijdige plundering en kolonisatie van zoveel mogelijk Palestijns land en de geleidelijke etnische zuivering van zo veel mogelijk Palestijnen zonder internationale sancties te riskeren.

In de voetsporen van alle voorgaande Israelische regeringen, geeft de huidige extreemrechtse, meest openlijk racistische regering in Israels geschiedenis, gevolg aan de woorden van de zionistische leider Jabotinsky die in 1923 schreef:

“Ieder inheems volk in de wereld verzet zich tegen kolonisten zo lang er een sprankje hoop is zich te kunnen bevrijden van het gevaar gekoloniseerd te worden. […]. Zionistische kolonisatie moet of stoppen of anders doorgaan zonder rekening te houden met de inheemse bevolking. Wat betekent dat het alleen door kan gaan en zich verder ontwikkelen onder bescherming van een macht die onafhankelijk is van de inheemse bevolking – achter een ijzeren muur, waar de oorspronkelijke bevolking niet doorheen kan breken.”

 Negenenzestig jaar na de systematische, met voorbedachten rade, verdrijving en onteigening van de meeste autochtone Palestijnse Arabieren uit het land Palestina door zionistische bendes en later de staat Israel, is de Nakba niet voorbij. Israel is vastbesloten om zijn “ijzeren muur” te bouwen in de hoofden van Palestijnen, niet alleen maar op ons land, door de verspreiding van illegale nederzettingen en betonnen muren in bezet Palestijns gebied, door de moorddadige belegering van meer dan 2 miljoen Palestijnen in Gaza, door de ontkenning van het recht op terugkeer van Palestijnse vluchtelingen, door racistische wetgeving en beleid tegen Palestijnen binnen Israel, en door de toenemende gewelddadige etnische zuivering in Jeruzalem, de Jordaanvallei en de Naqab (Negev). Het regime schuwt geen geweld in zijn meedogenloze, wanhopige pogingen om ons bewustzijn dicht te schroeien met het idee dat verzet nutteloos is en dat hoop ijdel is.

De massale hongerstaking op dit moment door meer dan duizend Palestijnse gevangenen in Israelische gevangenissen en de steun van de bevolking hiervoor stemt ons hoopvol.

De groeiende steun voor BDS binnen internationale vakbonden, zoals het recente besluit van de Noorse Federatie van Vakbonden (LO) – die meer dan 910.000 arbeiders vertegenwoordigt – tot een “internationale economische, culturele en academische boycot van Israel”, om allesomvattende Palestijnse rechten te verwezenlijken, stemt ons hoopvol.

Lees meer

EEN OPEN BRIEF AAN RADIOHEAD

geplaatst door on Mei 11, 2017 in BDS |

Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on LinkedInShare on Google+Email this to someonePrint this page

Londen, 24 april 2017
Beste Thom Yorke, Jonny Greenwood, Colin Greenwood, Ed O’Brien en Philip Selway,
Jullie gaan in juli een concert geven in Tel Aviv.
Wij willen jullie vragen om je te bedenken – want als je in Israel speelt, speel je in een land waar, volgens VN rapporteurs, ‘een apartheidssysteem is opgelegd aan het Palestijnse volk’.
We hebben begrepen dat jullie al benaderd zijn door Palestijnse activisten. Ze hebben jullie gevraagd om hun oproep voor een culturele boycot van Israel te respecteren en jullie hebben ze afgewezen. Aangezien Radiohead campagne voert voor vrijheid voor Tibet, vragen wij ons af waarom jullie een verzoek afwijzen om op te komen voor een ander volk dat onder een buitenlandse bezetting leeft. En aangezien Radiohead een concert gaf voor de 50e verjaardag van de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens, vragen wij ons af waarom jullie een oproep negeren om op te staan tegen het ontkennen van die rechten als het over de Palestijnen gaat.

ZaVizuRfOYINnDu-800x450-noPad

Radiohead gaf ooit een verklaring uit waarin stond: ‘Zonder het werk van organisaties als Amnesty International, zou de Universele Verklaring niets meer zijn dan retoriek. Jullie hebben duidelijk de Amnesty rapporten gelezen, dus jullie weten dat Israel de Palestijnen die onder bezetting leven, hun vrijheid ontzegt, zodat ze niet kunnen wonen waar ze willen, niet kunnen reizen waarheen ze willen, zodat ze opgepakt (en vaak gemarteld) worden zonder aanklacht of proces en zelfs Facebook niet kunnen gebruiken zonder toezicht, censuur en arrestatie.
Door jullie te vragen om niet op te treden in Israel, hebben de Palestijnen een beroep op jullie gedaan om een kleine stap te nemen om druk uit te oefenen op Israel om hun schendingen van grondrechten en internationaal recht te beëindigen. Als opstaan tegen de politiek van verdeeldheid, discriminatie en haat ook maar iets betekent, dan is het overal daartegen opstaan – en daarbij moet inbegrepen zijn wat de Palestijnen elke dag meemaken. Ander is de rest, zoals jullie zelf stelden, ‘niet meer dan retoriek’.
Jullie denken misschien dat omdat je samen speelt met de Israelische band Dudu Tassa & the Kuwaitis, die Joods-Arabische muziek spelen, dat het allemaal koek en ei is. Dat is dus niet zo, net zo min als ‘gemengde’ optredens in Zuid Afrika het einde van het apartheidsregime dichterbij brachten. Doe alsjeblieft wat artiesten in de tijd van de Zuidafrikaanse onderdrukking deden: blijf weg, tot de apartheid voorbij is.

Hoogachtend,
Tunde Adebimpe, muzikant, TV on the Radio
Conrad Atkinson, kunstenaar
Richard Barrett, componist
David Calder, acteur
Julie Christie, acteur
Selma Dabbagh, schrijster
William Dalrymple, historicus, schrijver en tv-presentator
April De Angelis, toneelschrijfster
Shane Dempsey, theaterregisseur
Laurence Dreyfus, muzikant en regisseur, Phantasm Viol Consort
Geoff Dyer, schrijver
Eve Ensler, toneelschrijster
Bella Freud, mode-ontwerpster
Douglas Hart, muzikant en regisseur
Charles Hayward, muzikant
Remi Kanazi, performance dichter
Peter Kennard, kunstenaar
Peter Kosminsky, schrijver/regisseur/producent
Hari Kunzru, schrijver
Paul Laverty, scenarist
Mike Leigh, schrijver/ regisseur
Ken Loach, regisseur
Lowkey, muzikant
Miriam Margolyes, actrice
Kika Markham, actrice
Elli Medeiros, muzikante
Pauline Melville, schrijfster en actrice
Roger Michell, regisseur
China Miéville, schrijver
Thurston Moore, muzikant
Maxine Peake, actrice
Dave Randall, muzikant
Ian Rickson, regisseur
Michael Rosen, schrijver en tv-presentator
Alexei Sayle, komiek en schrijver
James Schamus, scenarist, regisseur en producent
Nick Seymour, muzikant, Crowded House
Adrian Sherwood, muziekproducer
Juliet Stevenson, actrice
Ricky Tomlinson, acteur
Desmond Tutu, Aartsbisschop van Kaapstad, Zuid Afrika
Alice Walker, schrijfster
Harriet Walter, actrice
Roger Waters, muzikant
Susan Wooldridge, actrice en schrijfster
Robert Wyatt, muzikant
Young Fathers, muzikanten
________________________________________
Verklaringen van Thurston Moore, Robert Wyatt, Ken Loach, Peter Kosminsky:
Thurston Moore:
‘Als betrokken humanitair-bewuste activisten een boycot gebruiken om te protesteren tegen bruut onrecht in hun land en kunstenaars en wetenschappers vragen om niet mee te werken aan en/of gepromoot te worden aan de normalisatie van dat land – dan kies ik ervoor die lijn NIET te overschrijden en raad ik iedereen aan niet medeplichtig te zijn. Het is een klein offer van respect voor degenen die een lovenswaardige strijd voeren tegen het door de staat gesteunde fascisme.’
Robert Wyatt:
‘Die internationale culturele evenementen zijn natuurlijk geweldige propaganda voor het wanhopig verfijnde imago van het regime, welriekende camouflage voor hun meedogenloze erger wordende campagne van etnische zuivering in, bijvoorbeeld, Jeruzalem. Voel je je daar echt lekker bij?’
Ken Loach:
‘Ik hoop dat Radiohead, en met name Thom Yorke, zich bewust zijn van de schade die ze de Palestijnen toebrengen als ze in Tel Aviv optreden. Het land van de Palestijnen wordt gestolen, ze worden op allerlei manieren onderdrukt, hun dagelijks leven wordt ondraaglijk gemaakt, velen van hen worden onrechtmatig gevangengehouden in Israel, waaronder schokkend genoeg, hun kinderen. Ik ben bang dat jullie vrome woorden niets betekenen als jullie de Palestijnen de rug toekeren. Voor hun en voor jullie eigen zelfrespect, hoop ik dat jullie je bedenken.’
Peter Kosminsky:
‘Een paar jaar geleden had ik de eer en het voorrecht om te werken met de angstaanjagend getalenteerde Thom Yorke en Radiohead, toen ze me toestemming gaven om hun muziek te gebruiken voor een film waarmee ik bezig was, over pesten. Ik heb hun steun voor de Tibetanen en voor Amnesty International, en hun steun aan de mensenrechten van een afstand bewonderd. Ik was dus verbijsterd en verdrietig om te horen dat ze van plan zijn om dit jaar in Israel te spelen. Ik roep ze op dat niet te doen. Met Trump in het Witte Huis, is de situatie van de Palestijnen slechter geworden dan ooit. Zij hebben een oproep gedaan tot een culturele boycot van Israel, net zoals activisten voor de vrijheid tijdens de apartheidstijd artiesten vroegen om niet op te treden in Sun City. Ik denk dat we moeten aannemen dat zij zelf weten wat in hun eigen belang is en dat we hun wensen moeten respecteren, ongeacht andere overwegingen.’

Lees meer

Laatste landelijke winkelinspectie: Doe mee in jouw woonplaats!

geplaatst door on Mei 9, 2017 in BDS |

Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on LinkedInShare on Google+Email this to someonePrint this page

De docP winkelinspecties hebben een korte maar roemruchte geschiedenis. In mei en juni vorig jaar waren ze onderwerp van kamerdebatten over de herkomstvermelding van nederzettingproducten. De SGP eiste zelfs een verbod op BDS. We kunnen dus spreken van een mooi succes. Ook al omdat minister Koenders duidelijk maakte: nederzettingproducten komen niet uit Israel en moeten op het herkomstetiket “nederzettingproduct” vermelden.

Binnekort willen we voor de laatste maal een landelijke winkelinspectie uitvoeren en daarbij hebben we jullie nodig. We willen weer in veel steden aan het werk: Amsterdam, Rotterdam,Utrecht, Leeuwarden, Enschede, Haarlem, Den Bosch, Nijmegen, den Haag, Maastricht, Groningen, Assen.

In al die steden hebben we lokale teams, maar die zijn nog niet allemaal op sterkte. Je hebt minimaal 6 mensen nodig voor een inspectieteam.

Het is belangrijk dat deze afsluitende inspectie een succes wordt. Kom dus helpen! Dan kunnen we vaststellen of de handel zich iets van de minister heeft aangetrokken of niet. Voor informatie en aanmelden kun je mailen naar inspectieteam@docp.nl

Waarom stoppen we met de inspecties?

We hebben een nieuwe actie ontwikkeld, een soort “inspectie-light”. Die kan met 2 personen worden uitgevoerd en is veel makkelijker te doen. Die kunnen we dus veel vaker uitvoeren. Daarvoor hebben we nieuw materiaal gemaakt: hesjes, stickers, tasjes en flyers. Na de zomer gaan we die over het land uitrollen.

We zoeken trouwens mensen om dat te coördineren voor hun regio. Zo’n regiocoordinator zorgt dat de materialen bij de activiste terecht komt, geeft een korte instructie en zoekt nieuw activisten. We hebben al iemand voor de 3 noordelijke provincies. Voor de rest van het land zoeken we nog. Belangstelling? Ook hiervoor kun je je melden bij inspectieteam@docp.nl

Lees meer