“Israel praktiseert apartheid en BDS moet gesteund”. VN commissie veroorzaakt paniek met duidelijke taal

geplaatst door on Mrt 20, 2017 in BDS |

Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on LinkedInShare on Google+Email this to someonePrint this page

De VN Commissie voor Economische en Sociale Zaken voor West-Azië (ESCWA) heeft afgelopen week geleden een rapport uitgebracht waarin Israel beschuldigd wordt van apartheid. In het internationale recht geldt apartheid als een misdaad. Het is voor het eerst dat een orgaan van de VN een rapport met een dergelijke strekking uitbrengt. Het rapport concludeerde dat, “Israel een apartheidsregime heeft opgericht dat het gehele Palestijnse volk domineert. Het staat boven elke redelijke twijfel vast dat Israel schuldig is aan beleidspraktijken die de misdaden van apartheid omvatten, zoals die worden omschreven in het internationaal recht.” (vertaling van DeWereldMorgen.be)

De ESCWA heeft een onderzoek uitgevoerd naar de situatie van de Palestijnen, zowel in Israel als in de door Israel bezette gebieden (Oost-Jeruzalem, Westelijke Jordaanoever en Gaza). In zijn rapport Israeli Practices towards the Palestinian People and the Question of Apartheid roept de Commissie de regeringen van de VN-lidstaten bovendien op om “de activiteiten gericht op boycot- en desinvesteringsactiviteiten en sancties te ondersteunen en positief te reageren op dergelijke initiatieven”. Dat is een expliciete verwijzing naar de BDS-campagne tegen de apartheid in Israel en tegen de bezetting en kolonisering van de Palestijnse gebieden.

Tegen het eind van de week zaten de regeringen van Israel en de VS hoog in de gordijnen. De New York Times kopte: “Tempest at U.N. Over Report Accusing Israel of Apartheid Against Palestinians”. De Secretaris-Generaal van de VN – die toch al vreest dat de regering Trump zijn steun aan de organisatie gaat terugschroeven – werd door de kritiek gedwongen om de Commissie en het rapport af te vallen. Dit had tot gevolg dat de voorzittter, de Jordaanse diplomate Rima Khalaf van de Commissie besloot af te treden. Dit weekeinde veroordeelden leidende Palestijnen als Hanan Ashrawi (PLO) en Riyad al-Maliki (minister van Buitenlandse Zaken van de Palestijnse Autoriteit) de handelwijze van de Secretaris-Generaal.

Aan het commissiewerk leverde onder meer de bekende deskundige internationaal recht  Richard Falk een bijdrage. Het is voor het eerst dat in een officieel rapport van van een VN commissie de term ‘apartheid’ wordt gebruikt om het Israelische systeem te karakteriseren. Het gebruik van het begrip ‘apartheid’ op dit niveau is voor het imago van Israel (en van trouwe bondgenoot de VS) een slechte zaak. ‘Apartheid’ heeft sinds het racistische ‘oude’ Zuid-Afrika wereldwijd een zeer negatieve klank: het op grond van etnisch onderscheid mensen verschillende rechten toekennen. Het is precies die realiteit die heeft geleid tot de BDS beweging.

Het volledige rapport wordt door docP bestudeerd; wij komen er op deze site op terug.

Lees meer

Israel en Palestina: kolonisten, nederzettingen en academische vrijheid

geplaatst door on Mrt 14, 2017 in BDS |

Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on LinkedInShare on Google+Email this to someonePrint this page

Zowel in de VS als in Australië zijn de afgelopen jaren oude wetenschappelijke theorieën over de historische analyse van Europese kolonisatiebewegingen – in verschillende delen van de wereld en in verschillende periodes – onder het stof vandaan gehaald. Deze theorieën worden nu opnieuw gebruikt om de moderne geschiedenis van deze landen te duiden. Toonaangevende historici van over de hele wereld hebben het denkmodel over kolonialisme aangepast: het omvat nu alle plekken waar Europese immigranten niet-Europese landen hebben gekolonialiseerd, eerst met behulp van het koloniale rijk en vervolgens strijdend tegen zowel het rijk als de inheemse bevolking.

Alle landen in Noord-, Centraal- en Zuid-Amerika zijn voormalige kolonies. Evenals Australië, Nieuw Zeeland, Algerije, Zimbabwe en Zuid-Afrika. Wij bedoelen hiermee dat ze een koloniale geschiedenis hebben of nog steeds strijden tegen de inheemse autochtone bevolking.

In veel gevallen heeft de kolonistenbeweging de inheemse bevolking uitgemoord (in de Amerika’s en Australië). Op andere plekken zoals Algerije waren de kolonisten verwikkeld in een lange en bloedige bevrijdingsoorlog en in Zuid-Afrika en Zimbabwe heeft de kolonistenbeweging een apartheidssysteem opgelegd, gepaard gaande met etnische zuiveringen.

De geschiedenissen van al deze landen, inclusief de onaangename hoofdstukken, zijn vrijelijk geanalyseerd door academische instellingen over de hele wereld en dit heeft enorm geholpen bij het proces van verzoening en sociale harmonie. Een land benoemen als een land met een koloniaal verleden is geen ondermijning van zijn legitimiteit en is geen ideologische kruistocht. Dit gegeven wordt nu in de academische wereld geaccepteerd als een algemene waarheid.

Lees meer

Racisme en Rassendiscriminatie staan lijnrecht tegenover Vrijheid, Rechtvaardigheid en Gelijkheid

geplaatst door on Mrt 13, 2017 in BDS |

Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on LinkedInShare on Google+Email this to someonePrint this page

 

Het Palestijnse Nationale BDS Comité (BNC) herbevestigt in een verklaring het standpunt van de BDS Beweging over alle vormen van racisme en rassendiscriminatie.

De wereldwijde Boycot, Desinvestering en Sancties (BDS) beweging voor vrijheid, rechtvaardigheid en gelijkheid voor het Palestijnse volk is een geweldloze mensenrechtenbeweging die alle vormen van racisme en rassendiscriminatie verwerpt. De beweging wordt geleid door het BNC, de grootste coalitie van Palestijnse politieke partijen, vakbonden en beroepsverenigingen, vluchtelingennetwerken, volkscomités en organisaties. De oproep van het BNC in 2005 tot beëindiging van Israels flagrante schendingen van internationaal recht en de borging van mensenrechten voor het Palestijnse volk, is verankerd in de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens. In deze Universele Verklaring is vastgelegd dat “alle mensen vrij en gelijk in waardigheid en rechten worden geboren” en dat ieder aanspraak heeft op alle fundamentele rechten en vrijheden “zonder enig onderscheid van welke aard ook, zoals ras, kleur, geslacht, taal, godsdienst, politieke of andere overtuiging, nationale of maatschappelijke afkomst, eigendom, geboorte of andere status”.

Gebaseerd op deze principiële verbintenis met gelijke rechten voor iedereen, ongeacht afkomst, verzet de BDS beweging zich standvastig tegen politieke ideologieën, wetten, beleid en praktijken die aanzetten tot racisme. Wij wijzen zionisme af, omdat zionisme de racistische en discriminerende ideologische pijler is van Israels bezettingsregime, nederzettingenbeleid en apartheid dat het Palestijnse volk sinds 1948 zijn fundamentele mensenrechten heeft ontnomen.

In overeenstemming met de VN-definitie van rassendiscriminatie, spreekt de BDS beweging zich uit tegen elke handeling of uiting die, onder andere, racisme vanwege huidskleur, anti-Arabieren racisme, islamofobie, antisemitisme, seksisme, vreemdelingenhaat of homohaat aanhangt of propageert.

Wij veroordelen apartheid, genocide, slavernij, koloniale uitbuiting en etnische zuivering, welke misdaden tegen de menselijkheid zijn, gebaseerd op racisme en raciale suprematie. Wij dringen aan op volledige schadeloosstelling van de slachtoffers van deze misdaden, inclusief hun nakomelingen. We veroordelen eveneens andere schendingen van mensenrechten zoals mensensmokkel, uitbuiting van arbeiders en seksuele uitbuiting en zijn solidair met de slachtoffers.

De uitgangspunten van de BDS beweging zijn gebaseerd op de agenda van de Wereld Conferentie tegen Racisme, Rassendiscriminatie, Vreemdelingenhaat en daarmee samenhangende Intolerantie die gehouden werd in 2001 in Durban, Zuid Afrika. Deze uitgangspunten omvatten de waarden van culturele diversiteit, solidariteit en wederzijdse ondersteuning van slachtoffers van racisme en rassendiscriminatie.

Wij zijn solidair met mensen van Afrikaanse afkomst, inheemse volkeren, landloze boeren, vluchtelingen en migranten, mensen die uitgebuit en onderdrukt worden voor het economisch gewin van een enkeling, en met iedereen die wordt gediscrimineerd en vervolgd vanwege hun geloof of identiteit, waaronder het kastestelsel. Wij staan achter hun strijd voor rechtvaardigheid op het gebied van ras, economie, geslacht, milieu en sociale gelijkheid.

Wij spreken onze steun uit voor alle gemarginaliseerde gemeenschappen, zoals  Arabische, Zwarte, Moslim, inheemse, Joodse, Aziatische, Latino, Roma en Dalit bevolkingsgroepen, die het doelwit zijn van xenofobe en uiterst rechtse racistische bewegingen die steeds machtiger worden, vooral in de VS, Europa, Zuid Amerika, India en andere landen.

Wij zijn eveneens solidair met de strijd van alle minderheden in de Arabische wereld tegen racisme en rassendiscriminatie en vóór gelijkheid en rechtvaardigheid.

De BDS beweging roept op tot proactieve solidariteit met onderdrukte volkeren wereldwijd en met alle slachtoffers van racistische handelingen en retoriek: we hebben immers een gemeenschappelijke zaak. Wij steunen hun verzet, volgens de regels van internationaal recht, tegen fanatisme, racistische ideologieën en daden.

Racisme en rassendiscriminatie staan lijnrecht tegenover vrijheid, rechtvaardigheid en gelijkheid.

Vertaling van verklaring van het Palestijnse Nationale BDS Comité (BNC), gepubliceerd op 7 maart 2017.

Lees meer

Israel sluit de grenzen voor iedereen die oproept tot een boycot van Israel zelf of de nederzettingen

geplaatst door on Mrt 8, 2017 in BDS |

Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on LinkedInShare on Google+Email this to someonePrint this page

Een amendement, ingediend door het ministerie van Justitie, om een uitzondering te maken voor Palestijnen die in Israel wonen, is niet in de nieuwe wet opgenomen.

De Knesset, het Israelisch parlement, heeft maandagavond 6 maart een wet aangenomen die verbiedt een visum of verblijfsvergunning te verstrekken aan iedereen die oproept tot een economische, culturele of academische boycot van Israel zelf of de nederzettingen. Alleen de minister van Binnenlandse Zaken mag uitzonderingen maken op de regel als hij daar gronden voor aanwezig acht.

De wet werd, na de tweede en derde lezing, aangenomen met 46 tegen 28 stemmen en geldt voor iedereen die ”willens en wetens in het openbaar oproept om Israel te boycotten wat gezien de aard van deze oproep en de omstandigheden waarin deze wordt gedaan mogelijk zal kunnen leiden tot het opleggen van een boycot, als degene die de oproep deed zich bewust was van deze mogelijkheid”. Deze formulering is overgenomen uit een wet van 2011 die het aanhangig maken van zaken tegen BDS activisten mogelijk maakte.

De wet geldt overigens niet alleen voor personen die oproepen tot een boycot van Israel, maar ook voor diegenen die oproepen tot het boycotten van ”gebieden of instanties onder gezag van Israel”, waarmee de nederzettingen en instanties in de bezette gebieden worden bedoeld.

Het ministerie van Justitie had de Commissie voor Binnenlandse Zaken dringend verzocht een uitzondering te maken voor Palestijnen in Israel die, bijvoorbeeld in het kader van familieherenigingsprogramma’s, vaak jarenlang eerst alleen een vergunning tot tijdelijk verblijf krijgen, alvorens een permanente verblijfsvergunning te ontvangen. Volgens het ministerie van Justitie zou het moeilijker worden om deze wet juridisch aan te vechten als deze categorie Palestijnen niet onder de nieuwe wet zou vallen. Maar dit voorstel werd door de Commissie voor Binnenlandse Zaken verworpen.

Een van de voorstemmers, Roy Folkman (Kulanu partij) zei tijdens het debat: “Het is mogelijk om een gevoel van nationale trots te hebben en toch in mensenrechten te geloven. Het is mogelijk om de naam en eer van de staat Israel te verdedigen, daar hoeft niemand zich voor te schamen. Deze wet laat Kulanu zien als een nationalistische, sociaal georiënteerde partij die gelooft in een evenwicht tussen nationale trots en mensenrechten”. Een andere voorstemmer, Betzalel Smotrich van de Habayit Hayehudi partij, zei: “Waar gaat deze wet nu helemaal over? Een gezond persoon die diegene die hem liefheeft ook liefheeft en haat die hem haat keert niet de andere wang toe”.

Lees meer

Stem voor Palestina

geplaatst door on Mrt 7, 2017 in BDS |

Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on LinkedInShare on Google+Email this to someonePrint this page

DocP kijkt naar de huidige verkiezingen in Nederland uiteraard in het licht van zijn inzet voor de rechten van de Palestijnen, en van boycot, desinvesteringen en sancties (ofwel allerhande drukmaatregelen tegen Israel) als strategie om deze rechten te verwezenlijken. We hebben daartoe de partijprogramma’s eens doorgespit. Hieronder een verslag daarvan.

In het VVD-programma komt Israel niet voor, laat staan Palestina. Niet verbazend, want uit onderzoek verricht op persoonlijke titel door een van de DocP-bestuursleden bleek al dat de VVD overwegend anti-Palestijns is:

Dit geldt in nog sterkere mate voor de PVV. De nummer 4 op de kandidatenlijst van deze partij in 2012 werd daar destijds nog van verwijderd omdat de AIVD hem verdacht van contacten met de Mossad. Waar de VVD toen in zijn verkiezingsprogramma wel het beginsel van een tweestaten oplossing onderschreef, in lijn met de meeste andere partijen, ging de PVV ervan uit dat de Westelijke Jordaanoever (‘Judea en Samaria’) onderdeel moest zijn van de joodse staat en dat de Palestijnen hun staat in Jordanië al hadden. Maar ook de PVV besteedt nu op het A4tje dat voor hun verkiezingsprogramma moet doorgaan geen woord aan deze kwestie.

Een nieuwe partij, VNL, maakt wel duidelijk aan welke kant ze staan: ‘Als het enige Westerse land in het Midden-Oosten verdient Israël onze steun.’
Radicaal anti-Palestijns is ook de opstelling van de SGP. Deze vindt dat heel Jeruzalem bij Israel hoort (geen enkel land ter wereld is het daarmee eens, afgezien van Israel zelf) en wil de Nederlandse ambassade vanuit Tel Aviv naar die heilige stad verplaatsen. Daarnaast stelt de oerconservatieve calvinistische partij: “Het is raar dat er naast de algemene VN-vluchtelingenorganisatie (UNHCR) ook nog een speciale organisatie voor Palestijnse vluchtelingen (UNRWA) bestaat. Daarom kan de UNWRA gerust verdwijnen.” Wat de SGP wil is dus de enige organisatie afschaffen die voor Palestijnse vluchtelingen opkomt. Daarmee kan ook hun recht op terugkeer definitief worden geëlimineerd.
.
De Christen Unie steunt naar eigen zeggen ‘een rechtvaardig vredesproces in het Midden-Oosten waarbij zowel recht wordt gedaan aan de veiligheid van Israël als aan de rechten van Palestijnen.’ Maar als we kijken naar de informatieve stemwijzer die Een Ander Joods Geluid bij de vorige verkiezingen samenstelde, blijkt dat ze bijvoorbeeld wel vinden dat bezet Oost Jeruzalem bij Israel hoort en dat ze evenals de SGP de ambassade daarnaartoe wil verplaatsen. CU is dus wat diplomatieker, maar in de praktijk zijn de verschillen met de SGP erg klein.

De grootste christelijke partij, het CDA, is aanzienlijk vager en verwijst in haar verkiezingsprogramma niet naar Israel/Palestina. In een passage over ‘de Arabische wereld’ wordt wel verwezen naar oplossingen ‘op basis van het internationaal recht’. Helaas blijkt uit het stemgedrag van het CDA zelden dat dat ook voor Israel/Palestina geldt. Maar af en toe gloort de hoop dat met het CDA nog te praten valt: zie onderstaande link.
http://messianieuws.nl/ook-cda-stemt-anti-israel-motie/

Zoals alle partijen (behalve de extreem anti-Palestijnse PVV) komt de PvdA met steun voor een twee-statenoplossing. Maar veel oplossingen om daar te komen, bieden ze niet, behalve: ‘Indien partijen structureel niet meewerken aan het vredesproces moet de druk worden opgevoerd, bijvoorbeeld door het heroverwegen van het Associatieverdrag van Israël met de EU’. Aangezien het al overduidelijk is dat Israel niet meewerkt, roept dit de vraag op wanneer voor de PvdA het punt is bereikt waarop dit associatieverdrag heroverwogen moet worden. Volgens de stemwijzer van EAJG steunt de PvdA wel het streven van de Palestijnen naar erkenning door de VN.

De SP is wat strenger: het wil per direct een onafhankelijke Palestijnse staat erkennen en wijst ‘import uit, export naar en directe en indirecte financiële banden met de illegale Israëlische nederzettingen af’. Aan de andere kant is de volgende passage uit het SP-partijprogram: ‘Nederland en de EU moeten initiatieven nemen die leiden tot vredesbesprekingen’ weer erg vaag. Initiatieven daartoe hebben tot op  heden niet tot vruchtbare besprekingen tussen Israel en de Palestijnen geleid. Dit roept de vraag op welke aanpak op dit vlak volgens de SP dan wel werkt.
D66 steunt een twee-statenoplossing voor het Israëlische-Palestijnse conflict, op basis van de grenzen van 1967.’ Daarmee is deze partij tenminste nog enigszins concreet over de aard van de gewenste twee-statenoplossing. In de rest van hun verhaal in het verkiezingsprogramma lijkt echter weer de schijn te worden opgehouden dat het gaat om twee gelijkwaardige partijen. Wat betreft concrete maatregelen om deze oplossing te verwezenlijken komt er weinig meer uit dan: ‘bijvoorbeeld door opschorting van samenwerkingsovereenkomsten’.

Ook GroenLinks komt met platitudes als ‘Beide partijen moeten zich houden aan het internationaal recht en zich onthouden van geweld en mensenrechtenschendingen’, alsof het niet gaat om een bezetter en een onder bezetting levende bevolking. Maar GL is wel aanzienlijk praktischer en concreter: ze willen een Palestijnse staat erkennen en pleiten voor ‘opschorting van het associatieverdrag tussen de Europese Unie en Israël, zolang Israël doorgaat met ernstige schendingen van het internationaal recht. De afgesproken herkomstvermelding op geïmporteerde producten uit de Israëlische nederzettingen wordt onmiddellijk uitgevoerd.’

In de programma’s van 50+ en Partij voor de Dieren staat, net als in het geval van de VVD, de PVV en het CDA, niets specifieks over Israel/Palestina. Maar volgens de stemwijzer van EAJG is ook de PvdD voor opschorting van het associatieverdrag. En uit eigen onderzoek tijdens de afgelopen Europese verkiezingen bleek 50+ voorstander te zijn van het weren van producten uit illegale Israelische nederzettingen.

De nieuwe partij DENK wil direct een Palestijnse staat erkennen en een importverbod op producten uit illegale Israelische nederzettingen en daarbovenop schadevergoeding voor de door Israel vernielde ontwikkelingsprojecten in Palestina.
Ook Artikel1 wil Palestina per direct erkennen en pleit net als GL voor opschorting van het associatieverdrag met Israel.

Kortom: de linkse partijen en DENK spreken zich het meest uit voor de rechten van de Palestijnen en doen in verschillende mate voorstellen tot drukmaatregelen ter verwezenlijking daarvan. De rechtse en de conservatief-christelijke partijen daarentegen moeten van dat laatste niets weten en stellen zich vierkant achter Israel op, ten koste van deze rechten. Opvallend is dat aan het dogma van de twee-statenoplossing door geen enkele partij die in de huidige verkiezingscampagne enige woorden aan het Israel-Palestina vraagstuk besteedt getornd wordt. De opschorting van het associatieverdrag wordt in ieder geval voorzichtig gesteund door PvdA, SP, D66, GL en Artikel1. De erkenning van een Palestijnse staat wordt in meer of mindere mate expliciet gesteund door PvdA, SP, GL, DENK en Artikel 1. Een import-/exportverbod met de nederzettingen door SP, GL, DENK en Artikel1.

SP, GL, DENK en Artikel1 komen er dus al met al het beste uit.

(Voor meer informatie over Politieke partijen en Israel-Palestina, zie de verkiezingsspecial van The Rights Forum.)

Lees meer