Gazastrook: ook gemangeld door dictaturen in de regio

geplaatst door on Sep 18, 2017 in BDS |

Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on LinkedInShare on Google+Email this to someonePrint this page

Nieuwe leiding Hamas doet voorstel

Het nieuws dat Hamas, de partij die de Gazastrook met zijn 1,9 miljoen Palestijnen bestuurt, Palestijnse eenheid wil wordt vandaag door alle internationale media gebracht. Hamas verklaarde bereid te zijn om het civiele bestuur over de Gazastrook over te dragen. Ook wil de organisatie Palestijnse verkiezingen op de Westelijke Jordaanoever (WJO) en in de Gazastrook. Op het eerste gezicht zijn dit voorstellen die Fatah, de dragende partij van de Palestijnse Autoriteit die de WJO bestuurt en door velen wordt beschouwd als zetbaas van Israel en de VS, zeer welgevallig moeten zijn. Toch is er reden voor twijfel of de dramatische toestand waarin de Gazanen verkeren zal verbeteren.

Wil VS Palestijnse eenheid?

Mahmoud Abbas, de leider van Fatah en van het Palestijnse bestuur op de WJO, spreekt deze week in New York met Donald Trump. Amerika en Israel beschouwen Hamas als een terroristische organisatie en daarmee mocht niet worden gepraat. Zij konden zo tien jaar lang effectief voorkomen dat Palestijnse eenheid ontstond. Als er nu gezamenlijke verkiezingen zouden komen, dan zou Hamas die volgens de meeste waarnemers ook op de WJO winnen. Israel is daar mordicus tegen. Dat de Amerikaanse president daar uit liefde voor de democratie mee akkoord gaat is dus zeer onwaarschijnlijk. En, inderdaad, Abbas heeft nog steeds niet gereageerd op het toch vrij spectaculaire aanbod van Hamas.

Saoedi-Arabië duwt Qatar weg

Maar er is meer aan de hand. De schamele financiële hulp die de mensen in de Gazastrook kregen komt uit het rijke oliestaatje Qatar. Helaas zijn sinds deze zomer de dictaturen in Saoedi-Arabië, de Golfemiraten en Egypte bezig Qatar economisch te wurgen. Voornaamste reden: Qatar onderhoudt goede betrekkingen met Iran. Ook Israel wil al langere tijd dat Qatar wordt aangepakt. Recent werd in Israel het Qatarese Al Jazeera het werken praktisch onmogelijk gemaakt. Egypte – financieel sterk afhankelijk van Saoedie-Arabië – “bemiddelt” nu tussen Hamas en Fatah. Het doel is Hamas weg te trekken uit de samenwerking tussen Qatar en Iran-Hezbollah.

Wat gaat Turkije doen?

Het is helaas nog iets ingewikkelder. Het bewind van de Syrische dictator Assad is aan de winnende hand. Daarmee wordt de ‘shiitische as’ hersteld: Iran-Syrië-Hezbollah. “Dat bedreigt Israël”, zegt een deel van de westerse media. Anderen zeggen “Dat biedt Hezbollah meer mogelijkheden om Libanon te verdedigen tegen een volgende Israelische aanval”. En “Het biedt Assad de mogelijkheid om Iran en Hezbollah om hulp te vragen tegen de voortdurende Israelische luchtaanvallen op Syrië”. Op de achtergrond is Turkije bezig zijn Syriëpolitiek aan te passen. Tot nu toe had het soennitische Turkije ambitie om de (soennitische) bevolking van Gaza te helpen in zijn nood.

Conclusie

Wij denken dat het “grote nieuws” over het aanbod van Hamas voorlopig vooral een zet is op een ingewikkeld politiek schaakbord. Hoe wreed dat ook klinkt tegen de achtergrond van de wanhoop van bijna twee miljoen mensen in ‘de Strook’ in de wetenschap dat die ellendige situatie het gevolg is van een doelbewuste politiek van Israel met medewerking van het corrupte deel van de Palestijnse Autoriteit. Als dit voorstel van de nieuwe leiding van Hamas reden geeft tot hoop, dan moet dat deze week blijken na het gesprek Trump-Abbas. Als de uitkomst zou zijn dat Egypte weer goederen doorlaat via de grensovergang Rafah, dan zou dat de grootste openluchtgevangenis ter wereld al een beetje lucht geven. De overall conclusie blijft: blijf druk uitoefenen op Israel!

de redactie

Lees meer

Israel wil gunstige belastingregels voor Amnesty International terugdraaien

geplaatst door on Sep 13, 2017 in BDS |

Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on LinkedInShare on Google+Email this to someonePrint this page

De Israelische regering is van plan om de belastingvoordelen waarvan Amnesty International (AI) nu kan profiteren weer in te trekken als straf voor AI’s anti-nederzettingen campagne. Volgens AI is dit een “onheilspellend voorteken voor de vrijheid van handelen van mensenrechtenorganisaties in Israel”.

De Israelische krant Haaretz meldde eerder deze week dat vertegenwoordigers van AI bij het ministerie van Financiën worden ontboden voor een gesprek over het voornemen om giften van Israelis aan AI niet langer aftrekbaar te maken. Volgens een woordvoerder van AI komt deze organisatie pas sinds oktober vorig jaar in aanmerking voor belastingvrijdom.

In juli van dit jaar circuleerde het bericht dat Miki Zohar, die voor de rechtse Likud partij in de Knesset zit, de minister van Financiën schriftelijk heeft verzocht gebruik te maken van de anti-boycot wet van maart dit jaar, bedoeld om buitenlandse bezoekers die openlijk steun hebben uitgesproken aan de BDS beweging de toegang tot Israel te ontzeggen. Volgens Miki Zohar kan deze wet ook gebruikt worden om “met onmiddellijke ingang te stoppen met belastingvoordeel bij donaties aan Amnesty, omdat deze organisatie anderen aanmoedigt om Israel helemaal of gedeeltelijk te boycotten”.

Amnesty International is in juni een campagne gestart waarin de internationale gemeenschap wordt opgeroepen tot  een totale boycot van illegale Israelische nederzettingen in bezet Palestijns gebied. Deze oproep geeft een krachtige impuls aan de BDS beweging, terwijl de Israelische autoriteiten er juist op uit zijn BDS op alle fronten te bestrijden.

Een woordvoerder van AI verklaarde dat dit nieuws “zeer alarmerend” is maar voegde er aan toe dat de organisatie officieel nog niet op de hoogte is gesteld. Maar als de berichten waar zijn, dan zou dit een “zware tegenslag betekenen voor de vrijheid van meningsuiting” en een “onheilspellend voorteken voor de vrijheid van handelen, zonder willekeurige inmenging, van mensenrechtenorganisaties in Israel”.

In de verklaring onderstreepte AI het standpunt van de internationale gemeenschap dat Israels nederzettingenbeleid in bezet Palestijns gebied illegaal is onder internationaal recht en dat deze nederzettingenpolitiek heeft “bijgedragen aan decennialang lijden en [mensenrechten]schendingen” in de bezette Palestijnse gebieden.

Als mensenrechtenorganisatie, stelt Amnesty International zich ten doel om erop toe te zien dat regeringen aan hun verplichtingen onder internationaal recht voldoen en dergelijke schendingen niet voeden. Daarom is onze campagne gericht op staten over de hele wereld en roepen wij hen op niet langer een illegale situatie in stand te houden door financieel bij te dragen aan Israels onrechtmatige, discriminerende en onwettige nederzettingenpolitiek”. Landen die producten uit Israelische nederzettingen toelaten op hun markten en ondernemingen toestaan in illegale nederzettingen te werken “helpen rechtstreeks mee aan de groei en bloei van illegale nederzettingen”.

Israelische autoriteiten richten hun pijlen op mensenrechten groeperingen die actief zijn in de bezette Palestijnse gebieden en proberen op allerlei manieren hun werk onmogelijk te maken. Onder de anti-BDS wet is recent een aantal pro-Palestijnse activisten de toegang tot het land geweigerd, waaronder joodse activisten die betrokken zijn bij de boycotbeweging.

Ook werd eerder deze maand bekend dat Israel voor tientallen (nieuwe) buitenlandse medewerkers van grote internationale hulpverleningsorganisaties het verstrekken van visa heeft opgeschort of vertraagd, wat mogelijk bedoeld is om hulp aan Palestijnen onmogelijk te maken. Volgens Israel is dit niet zo en is het een puur kwestie van ‘procedurele aard’.

Verkorte vertaling van een bericht op www.maannews.com

Lees meer

Huisuitzettingen en illegale nederzettingenbouw in Oost Jeruzalem

geplaatst door on Sep 11, 2017 in BDS |

Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on LinkedInShare on Google+Email this to someonePrint this page

In de afgelopen dagen verschenen verontrustende berichten over de voortgaande kolonisering van Oost Jeruzalem.

Huisuitzettingen

Het eerste bericht gaat over de Palestijnse Shamasneh familie, drie generaties oud, die begin deze maand na een bestorming door de Israelische bezettingsmacht hun huis zijn uitgezet. Een 83-jarige man werd met rolstoel en al uit huis gedragen en twee gezinsleden werden gearresteerd op beschuldiging van ‘het aanvallen van een Israelische kolonist en een politieman’, maar een dag later weer vrijgelaten. Kolonisten hebben direct na de bestorming het huis in bezit genomen, zoals ook al vaker is gebeurd in de wijk Sheikh al Jarrah.

Zes andere families hebben ontruimingsorders ontvangen: ze moeten binnen 30 dagen hun huis verlaten als gevolg van door kolonisten ingediende eigendomsclaims.

De uitzetting van de familie Shamasneh is de eerste sinds 2009 en bij wet geregeld. De wet bepaalt dat joodse Israeli’s bezittingen kunnen terugeisen die vóór 1948 joods eigendom waren. Tijdens de oorlog in 1948 vluchtten duizenden joodse inwoners uit Oost Jeruzalem – de wijk Sheikh Jarrah en de rest van Oost Jeruzalem stonden onder Jordaans gezag van 1948 tot de Israelische bezetting in juni 1967.

De ‘eigendomswet’ geldt echter niet voor de honderdduizenden Palestijnen die in 1948 uit vele dorpen en steden van hun grond en huizen werden verdreven, waaronder tienduizenden Palestijnse inwoners van West Jeruzalem.

bij huisuitzetting O Jeruzalem2Terug naar de Shamasneh familie: zij huurden de woning tot 1967 van de Jordaanse overheid en vervolgens van de Israelische overheid, maar deze laatste weigerde in 2009 het huurcontract te vernieuwen en deelde de familie mee dat joodse erfgenamen een claim tot teruggave van het onroerend goed hadden ingediend. Een groep rechtse kolonisten had iemand gevonden die volgens hen de erfgenaam is van de oorspronkelijke eigenaren.

De Palestijnse bewoners hebben deze claim sinds 2009 via gerechtelijke procedures aangevochten, maar zijn vorige week uiteindelijk toch uitgezet. Volgens VN-documenten dreigt voor 180 Palestijnse families – 818 personen, waaronder 372 kinderen – gedwongen verplaatsing in Oost Jeruzalem wegens door kolonisten aangestuurde huisuitzettingen. In Sheikh Jarrah is 60% van deze groep vluchteling.

Nieuwe nederzetting gepland midden in een Palestijnse wijk in Jeruzalem

Met huisuitzettingen vordert de kolonisering van Oost Jeruzalem blijkbaar niet snel genoeg.

Lees meer

Palestijnen toeschouwer in hun eigen ‘democratie’

geplaatst door on Sep 5, 2017 in BDS |

Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on LinkedInShare on Google+Email this to someonePrint this page

Mahmoud Abbas: tijd is gekomen

Het gevecht om zijn opvolging is gaande: Mahmoud Abbas heeft zijn tijd als president van de Palestijnen in de bezette gebieden ruimschoots volgemaakt. Na de moord (volgens velen, onder wie Uri Avnery) op Arafat in 2004 nam hij het stokje over als leider van Fatah, de grootste partij binnen de overkoepelende Palestijnse bevrijdingsorganisatie (de PLO). In 2005 was de tweede grote Palestijnse volksopstand (Intifada) na vijf jaar doodgebloed. Letterlijk en figuurlijk. Abbas verloor de Palestijnse verkiezingen in 2006 van Hamas. Hamas deed verwoede pogingen om een regering van nationale eenheid te smeden. Helaas liet Abbas zijn oren hangen naar Israel en de Verenigde Staten die niets van Palestijnse eenheid moesten hebben. Met Hamas mocht niet gepraat worden, het was immers een ‘terroristische organisatie’. De Europese Unie maakte zich zwijgend medeplichtig aan het onderuit halen van de prille Palestijnse democratie. Mahmoud Abbas heeft zijn positie te danken aan Israel en de VS.

Voorsorteren op een nieuwe ‘Abbas’?

Abbas zelf wil stoppen, dat is al een tijdje duidelijk. Deze zomer werd hij met spoed opgenomen in een ziekenhuis. Het gevecht rond de opvolging vindt achter de gordijnen plaats. De spelers zijn: Israel, de VS en de met deze twee samenwerkende Palestijnse veiligheidsdienst. Er zijn kandidaten. In de eerste plaats de enigszins mysterieuze Mohammed Dahlan. Hij was officieel lid van Fatah, had begin deze eeuw een privé-legertje in de Gazastrook en de verdenkingen dat hij samenwerkte met de geheime dienst van Israel en met de CIA zijn hardnekkig. Hij beschikt over veel geld en heeft onder meer steun van Egypte en in de Arabische emiraten. De droomkandidaat van de meerderheid van de Palestijnen is Marwan Barghouti, ook wel genoemd ‘de Nelson Mandela’ van de Palestijnen. Hij wordt het vrijwel zeker niet. Israel heeft hem voor de rest van zijn leven opgesloten. Barghouti is een charismatische persoon. Hij heeft een visie op hoe er een compromis met Israel tot stand zou moeten komen. Dat is niet de droom van Israel. Zolang Europa zwijgt zal hij als een ‘Mandela’ in de cel blijven zitten. Alleen dankzij een kleine revolutie binnen de PLO zou nummer drie het leiderschap kunnen claimen: Hamas-leider Ismael Haniyeh. Het Nieuw Israëlitisch weekblad, in deze kwestie beter op de hoogte dan andere Nederlandse media, gokt voorzichtig op variant vier: een duo-leiderschap van de Palestijnse onderhandelaar Saeb Erekat en de chef van de Palestijnse veiligheidsdienst Majid Faraj.

Komt er wel een opvolger?

Die vraag moet gesteld worden. Het ‘vredesproces’ is dood, zelfs als symbolisch theater. De regeringen Netanyahu en Trump lijken geen behoefte te hebben aan een herstart. De afgelopen drie jaar was een klein duwtje voldoende geweest om Abbas te laten vertrekken, maar daar is niet voor gekozen. Een nieuwe stroman naar voren schuiven op zo’n manier dat hij het resultaat lijkt van een keuze van de PLO is moeilijk. Het risico is dat het Israelisch-Amerikaanse vredestheater instort met kans op een nieuwe strijd op de Westelijke Jordaanoever en de kans dat de EU afstand neemt van het Amerikaanse beleid.

De voorlopige conclusie is:

1 De Palestijnse democratie staat op een spaarvlammetje, de PLO zal niet zelf kunnen bepalen wie Abbas opvolgt.

2 Wat er tussen de drie echte spelers exact gaande is zal verborgen blijven.

3 Het lijkt erop dat Europa niet meespeelt.

4 Dahlan en Erekat zijn beiden lenig genoeg om het vredestheater nog een laatste ronde in te laten gaan.

de redactie

Lees meer

Israel zet staatsburgerschap in als wapen

geplaatst door on Sep 4, 2017 in BDS |

Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on LinkedInShare on Google+Email this to someonePrint this page

Intrekken staatsburgerschap: verwoestend effect

In de Negev woestijn in het zuiden van Israel wonen de meeste van de 200.000 Israelische Bedoeïenen. Zij zijn staatsburger van Israel zoals ook de Israelische Palestijnen die in 1948 zijn ontkomen aan de grote etnische zuivering. Deze mensen hebben het zeer zwaar. Het verwoesten van hun schamele behuizing, schuren en stallen door het leger is al jaren routine. Zij worden de laatste tijd in toenemende mate ook nog op een andere manier aangepakt: steeds meer Bedoeïenen ontdekken, vaak bij toeval, dat hun staatsburgerschap is ingetrokken. Hier zit systeem in. En het blijft niet beperkt tot Bedoeïenen.

Kort hiervoor kwamen berichten in het nieuws over het voor straf intrekken van het staatsburgerschap van een Palestijn in Israel. In sommige kranten werd het gemeld als een juridisch-technische kwestie, als een soort bijkomende straf. Maar ‘spelen’ met het staatsburgerschap is van een andere orde. Het heeft een verwoestend effect op iemands leven en dat van vrouw, kinderen en andere verwanten. Het gaat inmiddels om duizenden mensen.

Aan het loket: “U bent geen burger van Israel”

In de Negev speelt het volgende. Al twintig jaar geleden begonnen de instanties met het af en toe intrekken van paspoorten van leden van de Bedoeïenengemeenschap. Dat viel de internationale gemeenschap niet zo op. Sinds 2010 begon het wat vaker voor te komen. Het argument: “Uw staatsburgerschap is per abuis aan u toegekend”. Deze praktijk is zelfs in strijd met de Israelische Wet op het Staatsburgerschap, maar (stap over de rode lijn) de ideologie van het staatszionisme krijgt steeds meer de overhand op de wetten die in het verleden in Israel zijn vastgelegd. En die al in veel gevallen discriminatoir zijn ten opzichte niet-joden.

Het Palestijnse Knessetlid Aida Touma-Suleiman beschrijft hoe willekeurig dit toegaat:

“Bedoeïenen die zich tot Israels Ministerie van Binnenlandse Zaken wenden voor routine kwesties als het verlengen van hun paspoort of het aanvragen van een nieuw paspoort krijgen direct te horen dat zij geen staatsburger zijn – ondanks het feit dat zij in Israel zijn geboren en daar al hun hele leven wonen. Volgens betrokkenen wordt het beleid willekeurig toegepast.”

Wat zegt dit over Israel?

De kwestie van het staatsburgerschap is fundamenteel en geeft aan – evenals enkele andere ontwikkelingen de laatste tijd – dat Israel bezig is een rode lijn te passeren (dan hebben wij het nog niet over de bezetting en wat daar in die gebieden plaatsvindt). Aan de ene kant van die lijn ligt een land dat nog in staat is zichzelf te hervormen, hoe moeilijk en hoe langzaam ook. Met een oppositie die fundamentele problemen aan de kaak stelt. Met een vrije pers die lastige vragen stelt, ook als die buiten het ‘framework’ van de regering valt. Aan de andere kant van de rode lijn ligt een land dat definitief bezig is langs een helling naar beneden te glijden. Tenzij er andere krachten zijn die dat tegen houden. Onze conclusie is dat diegenen die een gerichte boycot van Israel afwijzen, toch zullen moeten uitleggen hoe Israel dan wel van dit soort praktijken kan worden afgebracht. Er moet druk van buitenaf worden uitgeoefend op Israel.

Ons antwoord is: een gerichte boycot (BDS).

de redactie

Lees meer