Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on LinkedInShare on Google+Email this to someonePrint this page

Intrekken staatsburgerschap: verwoestend effect

In de Negev woestijn in het zuiden van Israel wonen de meeste van de 200.000 Israelische Bedoeïenen. Zij zijn staatsburger van Israel zoals ook de Israelische Palestijnen die in 1948 zijn ontkomen aan de grote etnische zuivering. Deze mensen hebben het zeer zwaar. Het verwoesten van hun schamele behuizing, schuren en stallen door het leger is al jaren routine. Zij worden de laatste tijd in toenemende mate ook nog op een andere manier aangepakt: steeds meer Bedoeïenen ontdekken, vaak bij toeval, dat hun staatsburgerschap is ingetrokken. Hier zit systeem in. En het blijft niet beperkt tot Bedoeïenen.

Kort hiervoor kwamen berichten in het nieuws over het voor straf intrekken van het staatsburgerschap van een Palestijn in Israel. In sommige kranten werd het gemeld als een juridisch-technische kwestie, als een soort bijkomende straf. Maar ‘spelen’ met het staatsburgerschap is van een andere orde. Het heeft een verwoestend effect op iemands leven en dat van vrouw, kinderen en andere verwanten. Het gaat inmiddels om duizenden mensen.

Aan het loket: “U bent geen burger van Israel”

In de Negev speelt het volgende. Al twintig jaar geleden begonnen de instanties met het af en toe intrekken van paspoorten van leden van de Bedoeïenengemeenschap. Dat viel de internationale gemeenschap niet zo op. Sinds 2010 begon het wat vaker voor te komen. Het argument: “Uw staatsburgerschap is per abuis aan u toegekend”. Deze praktijk is zelfs in strijd met de Israelische Wet op het Staatsburgerschap, maar (stap over de rode lijn) de ideologie van het staatszionisme krijgt steeds meer de overhand op de wetten die in het verleden in Israel zijn vastgelegd. En die al in veel gevallen discriminatoir zijn ten opzichte niet-joden.

Het Palestijnse Knessetlid Aida Touma-Suleiman beschrijft hoe willekeurig dit toegaat:

“Bedoeïenen die zich tot Israels Ministerie van Binnenlandse Zaken wenden voor routine kwesties als het verlengen van hun paspoort of het aanvragen van een nieuw paspoort krijgen direct te horen dat zij geen staatsburger zijn – ondanks het feit dat zij in Israel zijn geboren en daar al hun hele leven wonen. Volgens betrokkenen wordt het beleid willekeurig toegepast.”

Wat zegt dit over Israel?

De kwestie van het staatsburgerschap is fundamenteel en geeft aan – evenals enkele andere ontwikkelingen de laatste tijd – dat Israel bezig is een rode lijn te passeren (dan hebben wij het nog niet over de bezetting en wat daar in die gebieden plaatsvindt). Aan de ene kant van die lijn ligt een land dat nog in staat is zichzelf te hervormen, hoe moeilijk en hoe langzaam ook. Met een oppositie die fundamentele problemen aan de kaak stelt. Met een vrije pers die lastige vragen stelt, ook als die buiten het ‘framework’ van de regering valt. Aan de andere kant van de rode lijn ligt een land dat definitief bezig is langs een helling naar beneden te glijden. Tenzij er andere krachten zijn die dat tegen houden. Onze conclusie is dat diegenen die een gerichte boycot van Israel afwijzen, toch zullen moeten uitleggen hoe Israel dan wel van dit soort praktijken kan worden afgebracht. Er moet druk van buitenaf worden uitgeoefend op Israel.

Ons antwoord is: een gerichte boycot (BDS).

de redactie