Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on LinkedInShare on Google+Email this to someonePrint this page

Het nieuwe kabinet in Den Haag komt eraan. De ‘bordesscène’ met de Koning wordt al voorbereid. De eeuwig goedgemutste Rutte zal worden geflankeerd door een minister van Buitenlandse Zaken met de naam Zijlstra: Halbe Zijlstra, tot nu toe de zeer pro-Israëlische fractievoorzitter van de VVD in de Tweede Kamer. Leidraad voor deze minister zal het Regeerakkoord 2017 – 2021 zijn, “Vertrouwen in de Toekomst”. Op bladzijde 47 van dat akkoord komt een formulering voor die heel goed uit Zijlstra’s koker kan komen: “Realistisch buitenlands beleid dient de Nederlandse belangen en de internationale rechtsorde“. Als Zijlstra de laatste jaren het woord “realistisch” in de mond nam dan bedoelde hij een beleid dat uitgaat van machtsposities en niet van ethische overwegingen. Wat gaat Zijlstra tegenkomen in en rond Israël?

Een Palestijnse staat: op papier. Alle regeringen waarnaar onze minister op grond van zijn realistische beleid zal luisteren zeggen dat zij voor die Palestijnse staat zijn, maar weten dat die er niet meer kan komen. Theoretisch kunnen deze staten Israël zwaar onder druk zetten: Verenigde Staten, Engeland, Duitsland, Frankrijk. Zij hebben de macht om de uithongering van de inwoners van de Gazastrook te stoppen of om de annexatie van Oost-Jeruzalem (die zij niet erkennen) terug te draaien. Maar dat zullen zij niet doen in de “periode-Zijlstra” (2017 – 2021). Onze minister zal Israël goed moeten praten terwijl dat een steeds lelijker apartheids gezicht krijgt. In 2021 misschien zelfs een nog lelijker gezicht dan Zuid-Afrika voor 1990. Onze taak zal het zijn om de lelijke realiteit voortdurend naast de woorden van deze minister te zetten. Maar er zijn meer zaken waar de minister omheen zal moeten draaien om uit te komen bij het “realistische buitenlandse beleid” dat een bouwsteen is van het “Vertrouwen in de Toekomst”.

Want, hoe weinig illusies wij ons ook maken over het Midden-Oostenbeleid van de Europese Unie, de meningsverschillen tussen de EU en de VS over Israël en het Midden-Oosten zullen de komende jaren toenemen. En dat terwijl Zijlstra’s VVD altijd met één been in Den Haag staat en met één been in Washington. Sterker nog: wie bevriend wil blijven met de regering Trump en met die van Netanyahu, die krijgt er nog een paar vrienden bij. Egypte bijvoorbeeld, waar zojuist de homovervolging weer op gang is gekomen. En Saoedie-Arabië, waar het aantal openbare onthoofdingen op jaarbasis nooit door de Islamitische Staat is geëvenaard. En de golfstaat Bahrein, waar artsen en verpleegkundigen niet lang geleden werden gefolterd omdat zij gewonde demonstranten hadden geholpen. Deze staten worden door Israël steevast de “gematigde islamitische landen” genoemd. De geheime diensten werken volgens deskundigen goed samen. En deze vriendengroep heeft één gezamenlijke vijand: Iran. Vriend Trump wil Iran aanpakken, tot ergernis van Europa.

Wij gaan Zijlstra volgen.

de redactie