Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on LinkedInShare on Google+Email this to someonePrint this page

Op woensdag 29 november vond in Den Haag de conferentie (met voertaal Engels) “Kunst, Solidariteit en Palestina” plaats, georganiseerd door docP. De 29e november is de Internationale Dag van Solidariteit met het Palestijnse Volk.

Project Kunst, Solidariteit en Palestina

Het project “Kunst, Solidariteit en Palestina” (KSP) is begin 2017 gestart met als doel de betrokkenheid van de kunstensector in Nederland bij de solidariteitsbeweging bij Palestina te vergroten. Soms wordt gezegd dat kunst en politiek niet moet worden vermengd. Maar kunstenaars in Palestina hebben geen keuze al of niet betrokken te zijn bij politieke kwesties: het als beeldend of uitvoerend kunstenaar werkzaam zijn wordt regelmatig verhinderd en kunstwerken zelfs vernietigd door de Israëlische bezetting. Tegelijkertijd gebruikt de staat Israël kunst en cultuur als propagandamiddel om haar imago naar de internationale gemeenschap te verbeteren (de “Brand Israel Campaign”). Israël ziet cultuur als een “eerste klas propagandamiddel” en subsidieert bekende schrijvers, theatermakers en tentoonstellingen om in het buitenland een “westers” en vrijheidslievend gezicht te tonen. Het sluit zelfs contracten met Israëlische artiesten en gezelschappen om “het politieke belang van de staat Israël te dienen door middel van cultuur en kunst, inclusief het overbrengen van een positief imago van Israël”.

Centrale vragen

In de conferentie stonden de volgende vragen centraal:

1 Wat is de rol van kunst en cultuur in relatie tot samenleving en politiek?

2 Mag kunst ingezet worden voor propaganda?

3 Moet en kan kunst zich richten op slaan van bruggen en moeten kunstenaars zich daarom neutraal opstellen?

4 het feit dat het VK langere ervaring heeft met dit thema, en dat een uitwisseling tussen

Leren van Britse ervaring

Uitwisseling tussen Britse en Nederlandse kunstenaars – over het waarom van de culturele boycot, de analogie met de culturele boycot van Apartheid in Zuid Afrika, de te hanteren strategieën, morele keuzes en dilemma’s – is heel nuttig. In Groot-Brittannië is al langer dan in ons land ervaring opgedaan met dit thema. De conferentie was een van de stappen in het KSP project, en het komende jaar zijn nieuwe initiatieven te verwachten waarmee op de resultaten zal worden voortgebouwd.

Onder leiding van Chris Keulemans voerden interessante sprekers het woord.

  • Samir Eskanda, een Palestijnse musicus die in Londen werkt.
  • De in Engeland wonende filmmaker, fotograaf en schrijver Haim Bresheeth (o.a.: State of Danger (1989, BBC2) over de 1e intifada).
  • Naomi Wimborne-Idrissi, onder andere actief in het collectief Artists for Palestine UK en in de Labour partij.
  • Jon Pullman uit Schotland, filmmaker en activist.
  • De ook in Nederland bekende Dyab Abu Jahjah, geboren in Libanon en in België politiek actief.
  • De Nederlandse journalist Peter Speetjens.

Bij de paneldiscussie voegde zich ook de filosoof-historicus Fons Elders. Indrukwekkend was het optreden (spreekster en muziek) van Nai Barghouti, Palestijns kunstenares, die momenteel aan het Amsterdamse conservatorium studeert (zie foto).

Van deze geslaagde bijeenkomst, die ook duidelijk maakte hoezeer er een Europees solidariteitsnetwerk rond Palestina aan het groeien is, wordt een Nederlands verslag gemaakt (dat ook via deze site beschikbaar zal zijn, inclusief beeldmateriaal).

de redactie